رفتارهای نادرست کودکان

رفتارهای نادرست کودکان – چند توصیه مهم روان شناسان

با بزرگ تر شدن فرزندتان می توان به آسانی پذیرفت که او بیشتر از آن چه رفتار می کند می داند. وقتی او کاری را انجام میدهد می توان به آسانی پذیرفت که او نتیجه اش را می داند یا می تواند  پیامدها و عواقب آن را پیش بینی کند. به همین علت ممکن است رفتارهای نادرست کودکان را ما بزرگتر ها نتوانیم بپذیریم.شاید انتظار رفتاری مشابه بزرگسالان از کودکتان طبیعی به نظر بیاید، اما داشتن این توقع از کودکی پنج – شش ساله منطقی نیست.

هنگامی که لحظه مناسب فرا رسید، زمانی که شاهد رفتارهای نادرست کودکان بودید، از آن به عنوان موقعیتی مناسب برای بهتر عمل کردن در دفعه بعد استفاده کنید.   اگر دارید عصبانی میشوید، باید خودتان را جمع و جور کنید و پیش از صحبت با فرزندتان، آرام شوید؛ وقتی بخاطر رفتارهای نادرست کودکان بر سر او داد می کشید او هیچ چیز مثبتی یاد نخواهد گرفت.

در مقابل رفتارهای نادرست کودکان ، با خونسردی، و با آرامش درباره موارد زیر با او صحبت کنید:

  • چرا آن رفتار را آنچه انجام داده است؟
  • رفتارش چه اثری بر دیگران داشته است؟
  • اگر کسی آن رفتار را با او می کرد چه حسی داشت؟،
  • دفعه بعد چگونه می تواند بهتر عمل کند؟

وقتی شاهد رفتارهای نادرست کودکان بودید، به او دوباره فرصت بدهید

فرض کنید کودکتان درباره شستن دست هایش پس از رفتن به توالت به شما دروغ بگوید. او با دروغ گفتن به شما اشتباه کرده است. پس به او دوباره یک فرصت بدهید. از او بخواهید صبر کند و درباره آنچه درست است فکر کند و بعد به شما بگوید آیا دستانش را شسته است. او احتمالا به شما نگاه می کند و می پذیرد که دستانش را نشسته است. از او برای راستگویی اش تشکر کنید، به او یاد آوری کنید راستگویی همیشه مهم است، و از او بخواهید دستانش را بشوید.

رفتارهای نادرست کودکان همیشه وجود دارد.

بچه ها همیشه اشتباه می کنند. ما هم همین طور! به عنوان والدین، ممکن است هفته ای یک بار اشتباه کنیم، شاید هم روزی یک بار. ما یاد می گیریم چطور پدر و مادر بهتری باشیم. و درست وقتی که می فهمیم چگونه والدین خوبی برای یک بچه پنج ساله باشیم او شش ساله می شود و ما باید دنده عوض کنیم و یاد بگیریم چطور پدر و مادر خوبی برای یک بچه شش ساله باشیم! به همین ترتیب بچه ها هم به تدریج چیزهایی زیادی یاد می گیرند: این که چطور خودشان را بشناسند، با دیگران کنار بیایند، همدردی کنند، مهربان باشند، از خودشان دفاع کنند، بدون صدمه زدن به دیگران عصبانی شوند، و خیلی چیزهای دیگر را یاد می گیرند.

ما همه اشتباه می کنیم و خانه مان باید مکانی باشد که بتوانیم بدون هیچ خطری در آن اشتباه کنیم. در مقابل رفتارهای نادرست کودکان با او همچون یک آدم باهوش صحبت کنید، به او توضیح دهید چرا کارش اشتباه بوده است، و کمکش کنید از اشتباهش درس بگیرد.

رفتارهای نادرست کودکان

اگر خودتان مرتکب خطایی شدید، با تصحیح اشتباهتان به فرزندتان یاد بدهید چطور دفعه بعد بهتر عمل کند. ممکن است خسته و بی حوصله به خانه برسید و درست در آستانه ورود به خانه بی آنکه کودکتان را ببینید که با هیجان دراتاق پذیرایی منتظر است تا چیزی را به شما نشان دهد، سرش فریاد بکشید «یه لحظه مهلت بده!» چهره فرزندتان در هم می رود، اشک در چشمانش حلقه می زند، از جلوی چشم تان دور می شود و به پناهگاهش می رود.

در این حالت، شما حس می کنید یک هیولای بدجنس هستید. سرزنش خودتان یا احساس گناه را کنار بگذارید. نزد فرزندتان بروید، به او بگویید از این که به او تشر زدید متاسفید و می خواهید از نو شروع کنید. به او بگویید دوباره در آستانه ورودی خانه می ایستید، انگار که تازه به خانه رسیده اید، و از او بخواهید لطفا بیاید و نقاشی اش را به شما نشان بدهد، دم در بایستید. وقتی او به طرف شما می آید زانو بزنید و او را در آغوش بگیرید.

رفتارهای نادرست کودکان

 

به او تمرکز کنید، انرژی مثبت او را جذب کنید، و بگذارید انرژی شما را بالا ببرد تا به طور واقعی حس خوبی داشته باشید. و نقاشی اش را تحسین کنید.

اگر با مهربانی از بچه ها در خواست کنید آنها بیشتر همکاری می کنند

کودکان هم مثل خود شما و بقیه ی آدم ها دوست ندارند همیشه امر و نهی شوند در نتیجه، اگر مدام به فرزندتان دستور بدهید احتمالا با مقاومت یا سرپیچی او روبرو خواهید شد. همان گونه که لازم است کودکان یاد بگیرند چطور مودبانه چیزی را که می خواهند در خواست کنند، پدر و مادرها هم باید این رویکرد را یاد بگیرند. (و مجسم کنید اگر این گونه رفتار کنید چه الگوی مناسبی خواهید بود !)

از وضعیتی که کودکتان نافرمانی می کند چند گام به عقب برگردید. به رفتارهای خودتان دقت کنید. با او چطور حرف زدید؟ از چه واژه هایی استفاده کردید؟ لحن صدای تان چطور بود؟ آیا حرکات بدنتان مناسب بود؟ آیا درخواست یا دستورتان را طوری به فرزندتان منتقل کردید که او بخواهد اطاعت کند؟

اگر این طور نیست باید روش تان را تغییر دهید. (یک قانون طلایی در تربیت : اگر روش تان جواب نمی دهد آن را ادامه ندهید.) چگونه می توانید بیشتر وقت ها کودکتان را به همکاری وا دارید؟ (این اتفاق نخواهد افتاد و اشکالی هم ندارد. باید فرزندتان این حق را داشته باشد که اگر چیزی را نمی خواهد آن را انجام ندهد – به استثنای مسائل ایمنی.) خلاق باشید! مثبت باشید!
در خواستتان را مثل یک چالش ارائه کنید. یا آن را لذت بخش کنید، آن را به شکل بازی مطرح کنید. در خواست کنید، دستور ندهید.

هدف این نیست که فرزندتان را با کلک و حقه وادار به انجام کار کنید؛ بلکه این است که از تمایل طبیعی او برای انجام کاری که سرگرمش می کند و برایش لذت بخش است استفاده کنید. داشتن کودکی مشتاق و آماده ی همکاری برای شما هم بسیار سرگرم کننده و لذتبخش خواهد بود.

 

نظرات