رشد جسمی کودکان 12 ماهه تا 18 ماهه

رشد جسمی کودکان ۱۲ ماهه تا ۱۸ ماهه :ویژگی ها و نکات مهم

در این مقاله شما را با مهمترین ویژگی ها و جنبه های مهم رشد جسمی کودکان ۱۲ ماهه تا ۱۸ ماهه آشنا خواهیم کرد. با مهد کودکان همراه باشید.

نوپایتان راه می روند و می افتند.

تا الان فرزندتان می تواند خودش را بالا بکشد و بایستد و احتمالا بین مبلمان منزل به گشت و گذار بپردازد. شاید حتی با گرفتن انگشتان شما بتواند راه برود. گام بعدی او راه رفتن به تنهایی است. نخستین گام هایش! این بسیار هیجان انگیزاست خواه نخستین فرزندتان باشد یا پنجمین. او از توانایی جدیدش بسیار مفتخر است و از شادی شما لذت می برد.

راه رفتن برای کودکان ۱۲ ماهه به تعادل زیادی نیاز دارد. او باید تمام وزن بدنش را روی یک پا بگذارد، یک لحظه تعادلش را حفظ کنید، و پای دیگرش را به جلو حرکت دهد. شاید متوجه شده باشید که فرزندتان در این سن تعادل زیادی ندارد. پس ممکن است بیافتد. بیشتر اوقات او به پشت و روی باسن می افتد (پوشک او ضربه گیر خوبی است!) اما گاهی ممکن است به جلو یا پهلوها بیافتد. با داشتن این توانایی و تحرک ممکن است او از روی بلندی هایی مثل کاناپه یا پلکان بیافتد و آسیب دیدن سرش محتمل است.

کودکان ۱۲ ماهه در سنی است که دائما باید مواظبش باشید به این دلیل ساده که سالم بماند. اکنون فرزندتان می تواند بدون کمک سرپا بایستد و حتی از حالت سرپا بنشیند. او دوست دارد وقتی راه می رود اسباب بازی هایش راهل بدهد و بکشد، و تقریباً همیشه هنگام راه رفتن چیزی در دستانش است. هوز وقتی می خواهد با عجله به جایی برود چهار دست و پا می رود، حتی اگر بتواند خودش راه برود. الان چهار دست و پا رفتن او خیلی سریع تر از راه رفتن است. او روی زمین می نشیند و توپ را باشما یا خواهر و برادر بزرگترش عقب و جلو می کند. وقتی در خانه گشت می زند عاشق این است که درها را ببندد، و هر وقت که بتواند به دستشویی فرار کند سیفون را می کشد چون این سرگرمی جدید او است.

چه وقت باید درباره یک ضربه سر نگران باشید؟

بیشتر وقت ها، هنگامی که به سر کودکتان ضربه می خورد، او بلافاصله یا پس از چند ثانیه به گریه می افتد. گاهی او سه تا پنج ثانیه نفسش را حبس می کند و بعد کلی گریه و زاری راه می اندازد. در مواردی نادری، ممکن است تا چندین ثانیه بعد از افتادن هیچ سر و صدایی از او نشنوید. اگر فرزندتان بیهوش شود و هشیاریش را از دست بدهد لازم است او را به اورژانس برسانید.

به رفتارش دقت کنید. اگر رفتار طبیعی ندارد با پزشکتان تماس بگیرید. برای مثال، اگر او به طرز عجیبی راه می رود، یا نمی تواند کارهایی که قبل از افتادن انجام می داد (مثل غذا خوردن) را انجام دهد باید بی درنگ معاینه شود. ممکن است کودکان بعد از افتادن استفراغ کنند، و برخی پزشکان توصیه می کنند اگر در بیست و چهار ساعت پس از افتادن استفراغ بیش از یک بار رخ دهد، باید معاینه شوند. همچنین، اگر اندازه ی مردمک های کودکتان نامساوی باشد، اگر مقدار خونریزی زیاد باشد، یا اگر فکر می کنید ممکن است به بخیه نیاز داشته باشد، باید او را بی درنگ به اورژانس ببرید.

می گویند همیشه کودکان می افتند و به سرشان ضربه می خورد، اما این مسئله به ندرت جدی است. در اغلب موارد فرزندتان بلافاصله پس از افتادن گریه می کند و این گریه پنج تا ده دقیقه طول می کشد. تا پانزده دقیقه بعد او آرام می شود و به بازی اش ادامه می دهد. اگر ضربه ی سر برای کودکتان اتفاق افتاد خوابیدنش در شب اشکالی ندارد و لازم نیست در طول شب مرتب او را وارسی کنید. شاید فردا صبح او با یک کبودی روی سرش بیدار شود اما از سایر جهات مشکلی نداشته باشد.

اما اگر هر گونه نگرانی دارید، یا می خواهید خیالتان راحت شود چون به نظر می رسد ضربه محکم بوده است با مطب پزشکتان تماس بگیرید، حتی اگر چند ساعت گذشته باشد یا پایان هفته باشد. این کار ایشان است.

فرزندتان دوست دارد ظرف ها را از اسباب بازی، شن، یا آب پر کند و بعد خالی کند. او با چیدن مکعب های کوچک بر روی هم برج های کوچکی می سازد و بعد با خوشحالی آن ها را می ا ندازد. او از ورق زدن صفحات کتاب ها و تماشای تصاویر آن ها لذت می برد، البته اگر آن ها را نجود . او در آوردن جوراب، کفش، دستکش، و کلاهش خیلی فرز است. در واقع، ممکن است حتی قبل از این که او را برای برف بازی به بیرون از خانه ببرید دستکش ها از دستش در آمده باشند.

فرزندتان عاشق پر کردن چیزها از شن، سنگ، خرده چوب، آب و هرچه پیدا کند، است. سپس او آن را خالی می کند و دوباره پر می کند و دوباره و باز هم محوطه ی ماسه بازی برای مدت ها او را سرکرم می کند و به رشد و نمو او کمک می کند.

من می توانم بالاتر از آن چه فکر می کنید هم بروم!

نه تنها کودکتان خودش را بالا می کشد تا بایستد بلکه او شروع به بالا رفتن هم می کند. هیچ مکانی خیلی بلند نیست! او دوست دارد به بالای کاناپه یا صندلی برسد. همین که توانست به روی صندلی غذا خوری برسد به بالا رفتن ادامه می دهد تا به روی میز غذا خوری برسد. مشکل وقتی شروع می شود که او بتواند از دو مهارت گشت و گذار و بالا رفتن هم زمان استفاده کند. مهارت گشت و گذار موجب می شود یک صندلی را به اطراف اتاق هل بدهد و با استفاده از مهارت بالا رفتن روی آن برود. سپس به روی کابیت آشپزخانه، و حتی احتمالا یخچال! (واقعا، بعضی نوپایان این کار را می کنند!)

کودکان 12 ماهه تا 18 ماهه

هیچ گاه نباید او را تنها بگذارید. هم چنین لازم است از خطرات بالقوه آگاهی داشته باشید : چاقویی که بر روی تخته ی برش جا گذاشته اید یا دیگ آب جوش بر روی اجاق. کابینت هایی که خوابش را نمی دیدید ممکن است به آن ها برسد الان گنجینه ی او هستند. او می تواند روی کابیت آشپزخانه بایستد و در کابینت ها را باز کند و هر چه درون آنها است را با سر انگشتانش بگیرد. می توانید لذت او را از این حمله ی ناگهانی تصور کنید؟

نوپایان نه تنها عاشق راه رفتن هستند بلکه بالا رفتن از تمام اشیا را هم بسیار درست دارند. برای یک نوپا هیچ محدودیتی هنگام بالا رفتن وجود ندارد. در صورت امکان محل بالا رفتن او را امن تر کنید، در خانه یا حیاط اشتیاق فرزندتان برای بالا رفتن شامل نرده های تختخوابش هم می شود. اگر تاکنون از تختخواب نوزادی استفاده می کردید بهتر است آن را باز کنید و تشکش را بر روی زمین پهن کنید تا خطر بیرون افتادن و آسیب کودکتان رفع شود. در تلاش برای بیرون آمدن از تخخواب نوزادی ممکن است نوپایان بین نرده های تخت گیر کنند یا استخوان شان بشکند. هم چنین ممکن است فرزندتان سعی کند از قفسه ی کتاب ها بالا برود که بسیار خطرناک است چون احتمال دارد کتاب ها را روی سرش بریزد.

همین خطر در مورد کشوری لباس وجود دارد. ممکن است او از کشورها به عنوان پله استفاده کند تا به بالا برسد. وقتی بیش از یک کشو. بیرون کشیده شود ناپایدار تر می شود و ممکن است روی فرزندتان بیافتد. بهتر است با استفاده از وسایل ایمنی قفسه ی کتاب و کشوری لباس را به دیوار بچسبانید تا واژگون نشوند.

نکته: یک منطقه  مخصوص بالا رفتن درست کنید

اگر به نظر می رسد فرزندتان استعداد خاصی در بالا رفتن دارد، در منزلتان یا حیاط خانه تان مکانی را به بالا رفتن او اختصاص دهید. بدین ترتیب هر وقت که خواست از چیزی بالا برود جای امنی برای انجام این کار دارد و دیگر کسی مانع به کار بردن عضلات مخصوص بالا رفتنش نمی شود. جایی را برای تمرین آزادانه ی بالا رفتن در اختیارش بگذارید و هم زمان به او یاد بدهید کجا نمی تواند این کار را انجام دهد.

 

بگذارید کودک نوپایتان خودش با قاشق غذا بخورد

اکنون فرزندتان خودش غذا می خورد و درواقع دیگر دوست ندارد شما به او غذا بدهید. او دوست دارد خودش این کار را بکند (شما در چند سال آینده به دفعات متوجه این موضوع خواهید شد). اگرچه او هنوز در بردن غذا به دهانش خیلی ماهر نیست اما برای بردن غذا به هر جای دیگری بسیار خبره است. تنها راه برای یادگیری بهتر تمرین کردن است. به او فرصت بدهید. شاید لازم شود لباس هایش را پس از هر بار غذا خوردن عوض کنید (یا در حالی که فقط پیش بند و پوشک پوشیده غذا بخورد)، اما لازم است او این کار را بکند تا در آن مهارت پیدا کند.

لازم است کودکتان غذا خوردن را تمرین کند. پس حتی اگر او هر جا دلش می خواهد غذا می خورد و برای تمیز شدن به حمام نیاز دارد مهم است اجازه دهید خرابکاری اش را بکند چون این گونه یاد می گیرد. او واقعاً بهتر خواهد شد !

او نه فقط قاشق بلکه مداد شمعی را هم به دست می گیرد. او با خودکار، مداد، یا مداد شمعی روی کاغذ شمعی روی کاغذ (یا کف اتاق یا دیوار) می نویسد. با این ورد آشنا شوید «فقط روی کاغذ بکش». (شما این جمله را در دو سال آینده هزاران بار تکرار خواهید کرد). هربار که او می خواهد نقاشی کند، و تا زمانی که ابزار نقاشی در دست دارد به این یاد آوری نیاز دارد. خط خطی کردن پیش در آمد نقاشی کردن و نوشتن است.

نکته: رنگ ها را در آورید

بگذارید فرزندتان خودش نقاشی بکشد تا مهارت و قدرت دست ها و انگشتانش افزایش یابد. شما به آسانی می توانید رنگ های غیر سمی (و قابل شستشو) را از مغازه های نزدیک خانه تان یا از اینترنت خریداری کنید. یا از خمیر ریش تراشی بر روی یک میز پهن استفاده کنید. پاک کردن آن ها آسان است و بازی با آن ها لذت بسیاری را به همراه دارد.

مقالات تخصصی مربوط به ویژگی های کودکان ۱۲ تا ۱۸ ماهه

روان شناس کودک یک ساله خود باشید: کلید رفتار با کودک یک ساله

چگونه رشد ذهنی کودکان نوپا ۱۲ تا ۱۸ ماهه را تقویت کنیم؟

رشد اجتماعی و عاطفی کودکان ۱۲ تا ۱۸ ماهه و فعالیت هایی برای تقویت آن

فعالیت هایی برای تقویت رشد اجتماعی و عاطفی کودکان ۱۲ تا ۱۸ ماهه

رشد زبانی کودکان ۱۲ تا ۱۸ ماهه را با این فعالیت ها تقویت کنید

فعالیت هایی برای رشد مهارت های حرکتی کودکان ۱۲ تا ۱۸ ماهه

نظرات